being exhausted

(دلوز در متنی کوتاه با عنوان *تحلیل رفته* توضیح می دهد که چظور تحلیل رفتگی به نحوی بنیادین چیزی متفاوت از خستگی ست.دلوز با ارجاع به شخصیت های آثار ساموئل بکت استدلال می کند که تحلیل رفتگی به زوال امکان ها، ارجاع دارد و وقتی رخ می دهد که تمام امکان ها دروضعیت بخصوصی بسته می شود ولی برای چنین شریطی نباید سوگواری کرد .تحلیل رفتگی وضعی ست که برای خلق سوژه جدید ضروری ست. تنها در شرایطی که تمامی امکانات موجود تحلیل می روند، خلق چیزی اساسا تازه ممکن می شود. دلوز اصرار داشت که وقتی قدرت ، زندگی را ابژه خویش قرار می دهد زندگی به مثابه ابژه سیاسی به معنای چهره به چهره شدن با ارزش ها و پشت کردن به سیستمی ست که کمر به کنترل ما بسته است.)

نوعی بی تفاوتی هست که با تلقی عمومی از بی تفاوتی متفاوت است. این نوع بی تفاوتی در مقایسه با بی کنشی را دلوز در تعریف بالا معنا کرده . سخن دلوز این است : بی تفاوتی از نوع بی تفاوتی خلاق یعنی در عین بی حسی و بی احساسی و نامبنس، تو جوری خلاقانه هنوز تلاش می کنی برای ادامه دادن.... بی تفاوتی بکتی... هنوز و همچنان منتظر ماندن در انتظارگودو...انتظاری اما خلاقانه ... احمقانه و در عین عقلانیت پیوستن به جریان سیال زندگی، بی احساس و بی تفاوت و بدون نگاه به نتیجه به همه چیز زندگی ادامه دادن و همچنان برای همه چیز زندگی تلاش کردن. اینکه بکت می گوید: نمی توانم ادامه دهم...بعد اضافه می کند : ادامه خواهم داد..بعضی ها فکر می کنند هنوز یک کورسوی امیدی ، چیزی در این نوع بی تفاوتی وجود دارد ، بی تفاوتی وودی النی، احمقانه شانه بالااندازانه، ..نه این مطمئنا نیست.من فکر می کنم از اتفاق هیچ کور سوی امیدی در این بی تفاوتی کشسانی ادامه دار تا خود مرگ وجود ندارد. ترسی هم از اتفاق از خود مرگ نیست. افسردگی یا پوچی کوفت و زهرمارهم نیست. حتی به نظرم هدایت وقتی که خودکشی می کرد یک چیزهایی هنوز برایش مهم بود که نبودند، که خودش را کشت. یعنی می خواهم بگویم حتی در خودکشی کردن هم چیزیا چیزهایی هنوز برای آدمها مهم است. به ته ته ته ته آن خط معروف هنوز نرسیده اند شاید ،یک چیزهایی را تاب نمی آورند دیگر که بتوانند هنوزادامه دهند.این به نظرم با نومیدی مطلق تفاوت دارد. هنوز در چنین شرایطی ادامه دادن سخت تر از خودکشی کردن است. نه که اکت خودکشی صرفا سخت باشد که هست ولی منظور دلوز رسیدن به آن نقطه از ذهن بیراهه یا بیراهه ذهنی ست که تو را وادار می کند بالاخره به خلاقیتی دست بزنی که می تواند گاهی حتی خودکشی باشد. مثل خودکشی خود دلوز .

* متن داخل گیومه از سایت ترجمان*

برچسبها: از آدمها